حقیقت

"سید باب" در بیان می گوید: و یکبّر ستّة تکبیرات فی صلوة المیّت یقرء تسعة عشر بعد الاول: انّا کلّ لله قانتون. و فی الثانی: انّا کلّ لله ساجدون. و فی الثالث: انّا کلّ لله قانتون. و فی الرابع: انّا کلّ لله ذاکرون. و فی الخامس: انّا کلّ لله شاکرون. و فی السادس: انّا کلّ لله صابرون

در نماز میت شش تکبیر گفته می شود که پس از هر تکبیر، نوزده مرتبه یکی از اذکاری که به ترتیب گفته شد خوانده می شود.[1]

در"اقدس" می گوید: قد نزلت فی الصلوة المیّت ستّ تکبیرات من الله منزل الآیات و الّذی عنده علم القرائة له ان یقرء ما نزل قبلها و الا عفا الله عنه انّه لهو العزیز الغفّار

نازل شده است در نماز میت شش تکبیر از جانب خدائی که نازل کننده آیات است، و کسی که می تواند بخواند، خوب است که پیش از تکبیرها، از آیات نازله تلاوت کند و اگر جاهل است، تکبیرات تنها کفایت می کند و خداوند عزیز و بخشنده است.[3]