بهائیت جواب خواهد داد؟!
بهاء در الواح بعد اقدس (ص 102 ص 3) می گوید: [یا امتی اسمعی ندائی من شطر سجنی اذ احاطنی اعدائی الذین انکروا القیمة و آثارها و الساعة و اشراطها الا انهم من الصاغرین ] ای کنیز من بشنو ندای مرا از جانب زندان که دشمنان مرا احاطه کردهاند آن کسانیکه بقیامت و آثار آن و بساعت و علامتهای آن منکر هستند و آنان از کسانی هستند که بذلت راضی شدهاند.
جواب مدعیان نبوت در قرن نوزده
و اگر بناء باشد هر مطلبی با دعوی تنها ثابت گردد: در هر قرنی چندین امام و پیغمبر لازمست وجود داشته باشد، سید باب و قدوس و بشرویی و صبح ازل و میرزا غوغا و میرزا بهاء و عبدالبهاء و دیگران همه مدعی بودند، و بعضی از این افراد با بعضی دیگر چنان مخالف و معاند بودند که از هر نسبت ناروا و فحش ناسزایی خودداری نکردند.
کتابی که نوشته خدای بهائیان است
طرز نگارش و روش جمله بندی این کتاب با نوشته های قبلش (ایقان و بدیع) بسیار متفاوت است و به طور مسلم خواهیم یافت که تغییر
کلی و تفاوت فاحشی در املاء و انشاء و نویسندگی بهاء پیدا شده است.
شاید این تفاوت در نتیجه مساعدت و همراهی و یاری دیگران (پسران و اصحاب
مخصوص بهاء) بوده است، و یا اینکه خود بهاء در این چند سال عربی نوشتن را
تمرین کرده است.با این حال گذشته از اغلاط و خرافات معنوی، اغلاط لفظی زیادی نیز پس از این همه دقت و اصلاح در آن دیده میشود.
و ما برای نمونه به چند مورد آن اشاره می کنیم:...
شوقی افندی در لوح خود که به اعضای محفل روحانی مرکزی ایران در سال 1930 م 22 ابریل نوشته است می گوید: «راجع به انتشار جزوه مطبوعه سؤال و جواب انتشارش بین مؤمنین (بهائیها) جائز ولی تجدید طبع آن جزوه و کتاب اقدس مقتضی نه وقتش خواهد رسید.»...
در این کتاب عبارتهای عجیب و غریبی از جهت معنی پیدا می شود، مثلا در صفحه 284 می نویسد: ان السماء اثر رفعتی و الارض اثر سکونی و الساعة التی اخذت داهیتها العیاد انها اثر قدرتی المهیمنة علی العالمین و السحاب اثر حرکتی و الاریاح مرسلات من کلمتی و الآیات بامری البدیع تالله ان الشمس اثر وجهی المشرق المنیر و السکر الذی تری الناس فیه انه اثر خشیتی...
کدام سخنتان را باور کنیم
چون احکام باب را به بهائی ها می گوئیم و بر ریشه مرامشان اشکال می کنیم، می گویند:اینها مربوط به سید باب بوده و ما بهائی هستیم نه بابی، در حالیکه کلمات بزرگان خود را را نادیده گرفته اند.
حسینعلی بهاء: در بسیاری از نوشته های خود با کمال صراحت اعلان مینماید که احکام سید باب نسخ نشده و او سلطان رسل است، و خدا لعنت کند کسی را که می گوید احکام بیان نسخ گردیده و می نویسد: خود من (حسینعلی) هم به دستورات بیان(کتاب باب) عاملم.
ضمنا تا هیجده سال میرزا حسینعلی از پیروان سید باب بوده و کتابی به نام ایقان در حقانیت او نوشته است اینک مواردی چند، برای نمونه آورده می شود...
شاید در مسلک بهائیت این عمل (تقلب و خیانت در مطالب علمی و تاریخی) جایز باشد، و روی این اصل پیروان جناب بهاء هیچ گونه از ارتکاب خیانت و پشت و رو کردن مطالب تاریخی و علمی باکی ندارند.
نویسندگان بهائی در نوشته ها و گفته های خودشان هیچگونه رعایت موضوع امانت و درستی و عفت قلم را ننموده، و قضایای علمی و تاریخی را تا توانسته اند بنفع خودشان و برای اثبات مدعای نادرست خودشان تحریف نموده اند. میرزا ابوالفضل گلپایگانی در کتاب فرائد (ص 460) گوید:...
در مورد احکام بهائیت بارها و بارها گفته شده که احکامی که آنها برای خود وضع نموده اند مملو از تناقضات و ابهامات است مثلا برخی از این احکام حتی توسط خود شارعان احکام رعایت نمی شده است به عنوان نمونه می توان به این حکم اشاره کرد که در کتاب گنجینه حدود و احکام صفحه 313 آقای میرزا حسینعلی تراشیدن موی سر را جایز ندانسته و دستور داده موی سر از حد گوشها تجاوز نکند. اما با وجود تشریع این حکم در بهائیت توسط میرزا حسینعلی عکسهایی که از جناب بهاء در دست است نشان میدهد ریش آقا بلند و خرمنی از موی بر روی شانه او ریخته است .......
قبله ما اهل بهاء روضه مبارکه، در مدینه عکا است ، که در وقت نماز خواندن باید رو به آن بایستیم و قلباً متوجه به جمال قدم جل جلاله (میزرا حسینعلی) و ملکوت ابهی باشیم...
کسی در عالم به غیر حسینعلی موجود نیست
در ک مبین (حسینعلی) ص 405:
«یدعوا ظاهری باطنی و باطنی ظاهری لیس فی الملک سوائی و لکن الناس فی غفلة المبین » یعنی ظاهر من باطنم را صدا می زند و باطنم ظاهرم را در هستی غیر از من کسی وجود ندارد. زمانی که با اغنام الله (گوسفندان خدا) طرف است می گوید خدا هستم، و زمانی که با معترض و با فرد فهمیده و با سواد می نشیند می گوید من بنده خدا هستم.
واقعاً عقلت را به دست چه کسانی داده ای؟!!
حسینعلی دعاوی متعدد متناقضی دارد که به آنها اشاره کردیم، اما خداوند در سوره نساء آیه 82 می فرماید: «و لو کان من عند غیر الله لوجدوا فیه اختلافا کثیرا»
اگر این کتاب قرآن از نزد غیر از خدا آمده بود در آن اختلاف بسیار می دید و یکی از نشانه الاهی بودن همین عدم تناقض است چون تناقض در خدا نیست.اما حسینعلی که ادعاهای متناقض می کند. گاهی می گویید بنده ام . .. پیغمبرم ... خدا ... خدا آفرین... اصلا بنده ام نیستم و هیچ چیز نیستم این دعاوی متعدد برای چیست؟...
یکی به من بگه حسینعلی چکارست؟!!!
در ک لوح مبارک خطاب شیخ محمد تقی مجتهد اصفهانی معروف به نجفی (حسینعلی) معروف به ابن ذئب ص 33 می نویسد:
«براستی ميگويم و لوجه اللّه ميگويم اين عبد و اين مظلوم شرم دارد خود را به هستی و وجود نسبت دهد تا چه رسد بمقامات فوق آن »
کسی که مقام خدایی را برای خود ننگ می داند حالا می گوید که من شرم دارم بگویم که هستم تا چه برسد که مقامات بالاتر را برای خود قائل بشوم. این چند جور صحبت کردن است یعنی ادعای رسولی ، خدایی ، جلوه خدایی ، رجعت حسینی و من یظهره اللهی و ...
خلاصه مطالب بالاخره یک بهایی باید معتقد به کدام این دعاوی باشد؟!!!
بهائیان واقعاً چه کسی را می پرستند؟؟!!!
در ک دروس الدیانه (ملا محمد قائینی) برای بچه بهائی هاست که نسبت به بهائیت شناخت پیدا کنند. در درس 19:
«قبله ما اهل بها روضه مبارکه (قبر حسینعلی) است در مدینه(شهر) عکا که در وقت نماز خواندن باید رو به روضه مبارکه بایستیم و قلبا متوجه به جمال قدم جل جلاله و ملکوت ابهی باشیم (در دل باید متوجه حسینعلی باشند) چون شنونده ای جز او نیست و اجابت کننده ای غیر او نه»
پیامبر خجالتی !!!! ( سوالات بی پاسخ 34 )
یکی از مستبصرین فرقه بهاییت که به دین اسلام بازگشته و با نوشتن آثاری نیرنگهای بهائیان را بیان نموده است شخصی به نام فضل الله مهتدی معروف به صبحی است . خاندان وي از قديمي ترين خاندانهاي بابي بهائي کاشان و خود او از مقربان درگاه عباس افندي بود پيام پدر و خاطرات صبحي از معروفترين آثار وي در معرفي ونقد فرقه بهائي ميباشد ..........
عقیده "بابیان" و "بهائیان" در مورد معاد
معاد از نظر اسلام، یعنى پس از فانى شدن دنیا، بازگشت همه به سوى خداست؛ و سرانجام، همه انسان ها در روزى به نام روز قیامت، براى حساب آورده مى شوند؛ و از همه آن ها در مورد اعمالشان در دنیا، بازخواست مى گردد، در آن روز به حساب و کتاب اعمال تمام انسان ها رسیدگى مى گردد، و بهشتى ها به بهشت، و دوزخیان به دوزخ روانه مى شوند.
ولى "میرزا على محمد باب" و همچنین "حسینعلى بهاء" منکر قیامت به این معنى هستند؛ "باب" مى گوید: با آمدن من، قیامت اسلام برپا شد...واقعاً این ادعای خدایی قابل توجیه؟
در ک مبين ص 37 (نوشته حسينعلي) مي خوانيم که مقام واقعي حسينعلي چه بوده است:
«تالله (قسم جلاله) قد ظهر محبوب العالمين و مقصود العارفين و معبود من في السماوات و الارضين و مسجودالاولين و الاخرين» اون خدايي که در غيب بود، اون خدايي که در پرده بود، اون خدايي که محبوب همه بود و مقصود عارفان بود، اون خدايي که معبود بود يعني عبادت مي شد در آسمان و زمين و براي او سجده مي کردند و اولين و آخرين بود ظاهر شد.
البته در موارد متعدد دیگری اين حرف را زده...
عقیده "بابیان" و "بهائیان" در مورد نبوت
پیغمبر از نظر اسلام، بنده خدا و بشرى است مانند سایر بشرها، تنها امتیازى که دارد، از جانب خدا به سوى او وحى مى شود. محمّد(صلى الله علیه وآله وسلم) از نظر اسلام، شخصى جز فرستاده خدا نیست، و پیش از او هم پیامبرانى آمده و رفته اند، او هم مثل سایرین خواهد رفت.
ولى نبوّت در آیین "باب" و "بهاء"، مساوى است با یک مشت بافندگى و اراجیف و پریشان گویى و افسانه و سخن پراکنى هاى مضحک و بى اساس، و سرانجام تناقض گویى...ادعای پیامبری و اقرار به خاتمیت
عبدالبهاء در ک مفاوضات صفحه 123و 124 انبیاء را بر دو قسم تقسیم می کند و می نویسد:
« کلّيّه انبيا بر دو قسمند قسمی نبیّ بالاستقلالند... مانند حضرت ابراهيم حضرت موسی حضرت مسيح و حضرت محمّد و حضرت اعلی(علی محمد) و جمال مبارک(حسینعلی)... » در اینجا به پیامبری حسینعلی تصریح کرده است. ..
اما از نظر "باب" و "بهاء" و پیروانشان...
تمام تلاش خود را به کار می گیریم تا با بی طرفی کامل عقاید بهائیت را مروری نمائیم تا راه راست بر همگان منکشف گردد و حجت بر همگان تمام شود و شبهات از میان برچیده گردند