حقیقت

شاید در مسلک بهائیت این عمل (تقلب و خیانت در مطالب علمی و تاریخی) جایز باشد، و روی این اصل پیروان جناب بهاء هیچ گونه از ارتکاب خیانت و پشت و رو کردن مطالب تاریخی و علمی باکی ندارند. 

نویسندگان بهائی در نوشته‏ ها و گفته‏ های خودشان هیچگونه رعایت موضوع امانت و درستی و عفت قلم را ننموده، و قضایای علمی و تاریخی را تا توانسته‏ اند بنفع خودشان و برای اثبات مدعای نادرست خودشان تحریف نموده‏ اند. میرزا ابوالفضل گلپایگانی در کتاب فرائد (ص 460) گوید:...

امروز آن مقدار از فصاحت و بلاغت و لطف و جزالت که این عبد و امثال او در کتاب مستطاب ایقان و سایر الواح مقدسه مشاهده می نمایند و آوردن یک آیه مثل آن را خارج از قوا‏ی بشر میشمارند... الخ.

آری یکی از آیات ایقان (ص 38 طبع اول) اینست: و کذلک نرش علیک من انوار شموس الحکمة و العرفان لیطمئن بها قلبک و تکون من الذینهم کانو بجناحین الایقان فی هواء العلم مطیورا.

که سراسر از جهت لفظ و تعبیر و معنی (نرش، شموس الحکمة جناحین، هواء العلم، مطیورا) مغلوط است. و این جمله را در چاپ دوم کتاب ایقان خود اهل ایقان و عبدالبهاء متوجه باغلاط این آیه معجزه آسا (با صدها جملات دیگر) شده، و بکلی عبارت مزبور را عوض کردند. و در صفحه‏ی (52) چاپ مصر (سال 1318) آن کتاب ملاحظه فرمائید: کذلک نورنا افق سماء البیان من أنوار شموس الحکمة و العرفان... طاروا بأجنحة الایقان فی هواء محبة الرحمن.