حقیقت

شبهه

خاتم در زبان عربی به معنای زینت است نه ختم کننده.

پاسخ

مقدمه

1-قانون در به کارگیری واژه ها آن است که واژه در معنای اصلی و لغوی خود به کار رود، حال اگر بخواهد در معنای دیگری استعمال شود لازم است قرینه و دلیلی بر این کاربرد آورده شود تا خواننده دچار اشتباه نگردد.

2-با رشد زبان و افزایش کاربردهای کلمه ممکن است .....

در ارتباط کلمه با معنای ریشه ای خود، واسطه ای پیدا شود که منظور ما از آن واسطه همان معنای استعمالی کلمه است و در واقع کاربرد کلمه در معنای دوم می باشد چرا که در اینجا[1] دلیل و قرینه ای بر معنای دوم آورده شده است آن هم به خاطر نکته اول که گذشت؛ اما احتمال دارد آن گونه به ذهن آید که معنای دوم، معنای اصلی کلمه است که البته با بررسی ریشه کلمه روشن می گردد که این احتمال درست نبوده و معنای اول همان معنای اصلی است؛

نتیجه

هر جا قرینه ای در میان نبود، واژه در معنای اصلی خود به کار رفته است.

با مراجعه به تمامی لغتنامه های عربی در می یابیم که خاتم یک معنای ریشه ای دارد به نام "ما یُختَمُ بِه" : ختم کننده و یک یا چند معنای استعمالی مانند زینت انگشت که همان انگشتری است؛ در این آیه اثری از دلیل و قرینه بر معنای دوم وجود ندارد بنابراین خاتم به معنای پایان دهنده خواهد بود.