احسن القصص (تفسیر سورهی یوسف)
کتاب علیمحمد شیرازی معروف به باب
این
کتاب را سید باب در ایامی که دعوی بابیت داشته، نوشته است، و به صورت سوره
سوره قرار داده و تعداد آیه های سور را معین نموده است.
در آغاز این چنین می نویسد:« سورة الملک و هی اثنتان و اربعون آیة، بسم الله الرحمن الرحیم، الحمد لله الذی نزل الکتاب علی عبده بالحق لیکون للعالمین سراجا وهاجا ان هذا صراط علی عند ربک بالحق قد کان فی ام الکتاب علی الحق القیم مستقیما (و پس از شش سطر گوید) الله قد قدر ان یخرج ذلک الکتاب فی تفسیرا حسن القصص من عند محمد ابن الحسن ابن علی ابن محمد ابن علی ابن موسی ابن جعفر ابن محمد بن علی ابن الحسین ابن علی بن ابیطالب علی عبده لیکون حجة الله من عند الذکر (ذکر خودش است) علی العالمین بلیغا.»...
این کتاب 415 صفحه می باشد و جمعا 111 سوره است.
در صفحه 27 می نویسد: « و لا تقولوا کیف یکلم عن الله من کان فی السن علی الحق خمسة و عشرونا اسمعوا فو رب السماء و الارض انی عبدالله آتانی البینات من عند بقیة الله المنتظر بامامکم» در اوائل هر سوره از این کتاب آیهی از آیات سوره یوسف را عنوان کرده و بعد مهملات و مکررات بی معنی را شروع و در چند صفحه آن سوره را تمام می کند.
و در سوره (5) گوید: و قد قصد الرحمن فی ذکر یوسف نفس الرسول و ثمرة البتول حسین بن علی بن ابیطالب مشهودا و در سورههای
دیگر روی همین اساس آیه نازل میکند.
و در سوره (21) گوید: یا عباد الرحمن ان الله کتب لکم عند ذکر الحسین بکاء
الثکلاء و ان حکم الله فی ثاره قد کان علی الحق بالحق مقضیا.
و در سوره (11) گوید: اذ قال قائل من اخوة یوسف و هو الحسن بن علی فی ام
الکتاب قد کان حول النار بالنار القدیم کبیرا و لا تقتلوا یوسف و القوه فی
غیابت الجب الاحدیة فی حول النار مستورا.
و در سوره (32) گوید: فلما قد سمعت اخت الحسین علیهالسلام بالوقوف لشیعة
جده فی یوم العاشوراء اعتزالا عن الله الذی لا اله الا هو قد ارسلت الی
نفوسهن آیة الحب و قد اعتدت لهن سلاح الحرب فآتت لکل واحدة منهن سیفا عن
الحق لله الحق ملفوفا ثم قالت یا اخی فاظهر علیهن من جلالتک اقل من سم
الابرة لله الذی لا اله الا هو و انه قد کان عن العالمین غنیا فلما رأینه
اکبرنه و قطعن انفسهن فی بین ایدیه... الخ.
و احکامی که در این کتاب ذکر نموده است همان احکام و قوانین مقدسه اسلام
است، چنان که در سوره (49 - 50 - 106 - 107) قسمتی از احکام صلوة و زکوة و
حج و میراث و طهارة و اطعمه و اشربه و غیر آنها را مطابق احکام اسلام (با
مختصر اختلاف) ذکر نموده است.
و طوری که اشاره شد: در این کتاب این طور وانمود میکند که اینجملات از جانب حجة منتظر نازل می شود.
در سوره (109) گوید: یا اهل الارض الله قد شهد بالحق و ملائکته والمؤمنون
شهداء بالقسط ان هذا الذکر عید الله و کلمتنا علی الحق و ان الله قد انزل
الآیات علی حجة المنتظر و انی باذن الله قد انزلتها مع ملائکة العماء الی قلب ذکری الاکبر.[1]
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
[1] محاکمه و بررسی در تاریخ و عقائد و احکام باب و بهاء، ج 2، ص 283.
تمام تلاش خود را به کار می گیریم تا با بی طرفی کامل عقاید بهائیت را مروری نمائیم تا راه راست بر همگان منکشف گردد و حجت بر همگان تمام شود و شبهات از میان برچیده گردند