حقیقت

طلایه دار مبارزه با بابیه و بهائیه

ميرزا تقي خان معروف به امير کبير نخستين صدراعظم ناصرالدين شاه قاجار بود. او بعد از قائم مقام فراهاني تنها صدراعظم شاهان قاجار بود که واقعاً دلسوز کشور بود و با جان و دل کشور را اداره مي کرد.
در مدت سه سالي که عهده دار صدارت در دربار ناصرالدين شاه بود توانست بسياري از ناکامي هاي دوره شاهان قبلي را جبران کند.
او قبل از صدارت در دربار ناصرالدين شاه در دوره شاهان قبل حکم اميرنظام را داشت و با رشادت تمام در رکاب مرحوم عباس ميرزا در مبارزه با ارتش پليد روسيه جهاد کرد و اگر بي کفايتي فتحعليشاه قاجار در آن زمان نبود سپاه ايران به فرماندهي عباس ميرزا و اميرنظام ميرزا تقي خان بي شک در جنگ هاي مابين ارتش ايران و روسيه پيروز شده بود.
ميرزا تقي خان اميرکبير توانسته بود در دوره صدارتش آرامش نسبي در کشوري که همواره بيم اغتشاش در آن ميرفت (به علت بي کفايتي هاي شاهان قاجار) برقرار کند.
در دوره محمد شاه قاجار بود که جواني از شيراز به نام علي محمد بر اساس توهمات شيطاني پيش آمده ابتدا مدعاي بابيت موعود نمود و سپس خود ادعاي موعود بودن کرد و بعد از آن دعوي نبوت نمود!!! عده اي همچون يهوديان که اسلام را سدي در مقابل هوي و هوس خويش مي ديدند از او حمايت کرده و با تزوير پيرواني براي او جمع کردند که عده اي اراذل و اوباش را تشکيل مي دادند.
بعد از اوج گرفتن فتنه ي باب و دعوي بي مدرک او روحانيون شيعه مجلس مناظره اي با او تشکيل دادند.
مناظره علي محمد با روحانيون شيعه معروف است که در محضر وليعهد ناصرالدين ميرزا برگزار شد و در آن باب حتي نتوانست به يکي از سوالات ديني آن ها پاسخ داد.بعد از آن بود که علي محمد توبه کرد واز ادعاهاي خويش(به علت ترس) دست برداشت و زنداني شد.(متن مناظره علي محمد شيرازي و روحانيون شيعه و همچنين توبه نامه ي او در حال حاضر در کتابخانه ي ملي وجود دارد).
اما متأسفانه بعد از زنداني شدن علي محمد شيرازي لژهاي يهودي فراماسونري و عمال دولت بريتانيا که فرصت را براي فتنه از دست رفته مي ديدند ميرزا حسين علي نوري را سرکار آوردند و او را به عنوان جانشين علي محمد شيرازي به نابخردان و پيروان او معرفي کردند و آن ها را عليه دولت ايران شوراندند بدين ترتيب عده اي اراذل و اوباش به عنوان پيروان باب آشوب و بلوا در کشور راه انداختند و طوري که امنيت کشور را تهديد کردند.
مرحوم اميرکبير که جز صلاح مردمان و مملکت خويش چيزي نمي خواست دستور سرکوب اين اوباش را داد و فرمان انقلابي اعدام علي محمد را صادر کرد .اما چه سود که بدانديشان دربار ناصرالدين شاه بد امير را مي خواستند و در آخر اين مرد شريف تاريخ را که در دوران صدارت 3 ساله اش روحي دوباره به پيکر بي جان کشور دميده بود،سفاکانه به شهادت رساندند.