حقیقت

عجب علم غیبی !!!(سوالات بی پاسخ 15 )

یکی از ادعاهای بهاءالله علم غیب و اطلاع از علوم اقوام و ملل مختلف است و این مطلب در جاهای مختلف ذکر شده است از جمله فاضل مازندرانی در کتاب اسرار الاثار صفحه 191 به نقل از حسینعلی نوری می نویسد : «أنا ما قرأنا کتب القوم و ما اطلعنا بما عندهم من العلوم کلما اردنا ان نذکر بیانات العلما و الحکما یظهر ما ظهر فی العالم ......» یعنی ما کتب قوم را قرائت نکرده ایم و از علومی که نزد آنان است اطلاع حاصل ننموده ام هر گاه بخواهیم از بیانات علما و حکما چیزی ذکر کنیم آنچه در کتب و نوشته های آنان است ظاهر می شود .........

و در لوحی در نزد چشم پروردگارت می بینیم »بنابراین نوشته ایشان هیچ احتیاجی به مطالعه ندارد و تمام علوم و کتب عالم در نزد او ظاهر می شود اما با این ادعا شاهد امر عجیبی هستیم چون در کتاب ایقان صفحه 143 راجع به حاج کریم خان سردسته شیخیها مینویسد : " مثلاً در کتاب يکی از عباد که مشهور به علم و فضل است و خود را از صناديد قوم شمرده و جميع علمای راشدين را ردّ و سبّ نموده چنانچه در همه جای از کتاب او تلويحاً و تصريحاً شهود است.  و اين بنده چون ذکر او را بسيار شنيده بودم اراده نمودم که از رسائل او قدری ملاحظه نمايم.  هر چند اين بنده اقبال به ملاحظه کلمات غير نداشته و ندارم و ليکن چون جمعی از احوالايشان سؤال نموده و مستفسر شده بودند لهذا لازم گشت که قدری در کتب او ملاحظه رود و جواب سائلين بعد از معرفت و بصيرت داده شود.  باری، کتب عربيّه او بدست نيفتاد تا اينکه شخصی روزی ذکر نمود کتابی از ايشان که مسمّی به "ارشاد العوام" است در اين بلد يافت می شود.  اگر چه از اين اسم رائحه کبر و غرور استشمام شد که مردم را عوام و خود را عالم فرض نموده و جميع مراتب او فی الحقيقه از همين اسم کتاب معلوم و مبرهن شد که در سبيل نفس و هوی سالکند ودر تيه جهل و عمی ساکن، گويا حديث مشهور را فراموش نموده‌اند که می فرمايد:  "اَلعِلمُ تَمامُ المَعلومِ وَالقُدرَةُ وَالعِزَّةُ تَمامُ الخَلقِ." با وجود اين کتاب را طلب نموده، چند روزمعدود نزد بنده بود و گويا دو مرتبه در او ملاحظه شد.  ازقضا مرتبه ثانی جائی بدست آمد که حکايت معراج سيّدلولاک بود."

سوال اینجاست : کسی که ادعای علم غیب دارد چگونه است که باید برای دیدن یک مطلب دنبال کتابهای یک انسان عادی بگردد و عربی آنرا پیدا نکند ؟چگونه است که باید فارسی آن را دوبار بخواند ؟ چرا اینهمه زحمت ؟ اوکه با اشاره ای این کتب در نزدش حاضر می شد چرا باید زحمت خواندن چندباره کتب را تحمل نماید ؟ آیا این جز تناقضی آشکار نام دیگری نیز دارد ؟